Vanuit de pastorie (vanaf Bonaire) – week 37

Inmiddels ben ik alweer bijna 2 maanden op Bonaire en ben ik bezig met de afronding van mijn werkzaamheden in de Protestantse Gemeente van Bonaire. Omdat sinds 2010 Bonaire een bijzondere gemeente is binnen het Koninkrijk der Nederlanden betaalt de overheid niet meer mee aan de kosten van een predikant, waardoor de gemeente al jaren tijdelijke voorgangers heeft, die maximaal 6 maanden de gemeente dienen. Geen ideale situatie, omdat het opbouwen van een band met een predikant lastig is. De gemeente bestaat voor een deel uit families die al decennialang op Bonaire wonen, maar ook uit veel Nederlanders die enkele of meerdere jaren op Bonaire verblijven. Er zijn veel andere kerken op Bonaire, maar dit is de enige Nederlandstalige gemeente, al worden er ook liederen in het Papiaments gezongen. Er gebeuren mooie dingen. Nieuwe mensen die de kerk weten te vinden, zoals een Surinaams meisje met een moslimachtergrond, dat sinds enkele weken trouw de diensten bezoekt.

Elke donderdagochtend is er een gebedsuur met de voorgangers op het eiland. Daarnaast hebben de kerken een gezamenlijk overleg en gingen we als voorgangers in gesprek met de Gezaghebber, de ‘burgemeester’ op het eiland. Naast de prachtige resorts en huizen aan zee zijn er ook andere wijken waar veel armoede en criminaliteit is. Wekelijks wordt door de kerk de ‘groene groet’ bezorgd, waardoor deze mensen ook groente en fruit kunnen eten, wat hier erg duur is. Mooi om deze mensen te ontmoeten. Mijn taak is/was om de diensten te leiden op twee plekken in Kralendijk en in Rincon, de oudste plaats op het eiland. Daarnaast heb ik verschillende gemeenteleden bezocht en ook op woensdag ‘Open Kerk’ gehouden als er wekelijks een Cruiseschip ligt aangemeerd. Daarnaast mocht ik de dankdienst leiden vanwege de heropening van de zaal bij de kerk in Rincon, die in de afgelopen tijd is opgeknapt. Tijdens de laatste dienst op D.V. 13 september hoop ik het jongste gemeentelid te mogen dopen.

Het is geen hele weektaak. De eerste weken hebben we als gezin mooie dingen kunnen zien op het eiland, niet alleen de stranden, maar ook het ruige binnenland van het Slagbaaipark. We konden snorkelen en de kinderen hebben gesurft. Het is een prachtig eiland. Inmiddels zijn Anne-Marieke, Naomi en David weer thuis en is Anne-Maartje op Aruba. Ik hoop daar nog een paar dagen op bezoek te gaan. Deze laatste weken gebruik ik om, naast het werk hier, in de rust mij voor te bereiden op het nieuwe seizoen. Er is een mooie Bijbelcursus van het Bijbelgenootschap waar ik mij in kan verdiepen en ik heb de tijd om mij bezig te houden met de Bergrede, waar we in het komende seizoen mee bezig hopen te gaan. Het is ook fijn om op een afstand een werkplan te maken voor het komende seizoen en de komende (trouw)diensten voor te bereiden.

Ik ben dankbaar dat ik de kans krijg om dit allemaal hier te kunnen ervaren. Ter geruststelling: ik zie er ook weer naar uit om in Zwolle te zijn en daar het werk weer op te pakken. Het voelt soms wat dubbel om hier ‘domi’/dominee te zijn, terwijl in Zwolle het leven met vreugde en verdriet, ook binnen de gemeente doorgaat. Wat is het daarin kostbaar om te geloven dat we overal kunnen bidden voor elkaar en zo verbonden zijn en blijven. Ik ben dankbaar dat we zoveel mensen hebben die in en buiten de kerkenraad zich voor de gemeente willen inzetten, ook nu tijdens deze periode van mijn afwezigheid. Hier is het maar een kleine groep (van vooral vrouwen) die de gemeente draagt. Aan de andere kant is het wel heel bijzonder om hier op Bonaire kerkdiensten te houden waar mensen van allerlei slag bij elkaar zitten van Evangelisch, PKN tot Oud Gereformeerde Gemeente. Mooi dat daarin heel wat kerkgrenzen wegvallen. Op dinsdag 15 september hoop ik weer terug te vliegen om op D.V. 16 september weer in Nederland te landen. Graag weer tot ziens tijdens het startweekend!

Hartelijke groet, ds. Gert-Jan Codée