Vanuit de pastorie – week 44

Sinds eind augustus hebben wij een kat in huis. Anne-Marieke was op bezoek bij de familie Mostert en zag daar een schattig katje. Heel fijn tegen de muizen in huis, alleen is er wel een ‘maar’ en dat is onze hond. Toen wij onze hond kregen in Maarssen, hadden wij veel last van katten die hun behoefte deden in de tuin en heb ik onze hond geleerd om de katten te verjagen, wat de hond met veel enthousiasme deed. Iets aanleren is één ding, iets afleren is nog wat anders. Het spreekwoord ‘als hond en kat’ samenleven zien we voor onze ogen gebeuren. Soms gaat het verrassend goed, maar op andere momenten stijgt er een groot gegrom op en rent de hond hard achter de kat aan. In de dienst van afgelopen zondag ging het over ‘vredestichter’ zijn. Wat heeft deze wereld hard mensen nodig die vrede zoeken. Soms moet je echter ook wel weer alert zijn, zo kwam er bij het kerkelijk bureau een mail binnen, ondertekent met mijn naam, waarin gevraagd werd om alle ledengegevens. Gelukkig was men zo alert om dit bij mij na te vragen en kon ik aangeven dat ik hier helemaal niet om gevraagd had. Aan de andere kant hebben we soms ook te leren om over onze ‘aangeleerde’ agressie en boosheid naar anderen of andere groepen heen te stappen. In de Bergrede krijgen we daarin wijze raad van de Heere Jezus. Mooi dat we in de kerkdiensten, maar ook op de Bijbelkringen daarmee bezig kunnen zijn.

In de komende weken kunnen we weer levensmiddelen inleveren voor de voedselbank. Dat doet mij toch ook denken aan het fruit- en groenteproject op Bonaire. Wat is het belangrijk om te delen met de mensen die het minder hebben en daarin iets te laten zien van Gods zorg voor deze mensen. Wij mogen daarin ook doorgeven van wat wij ontvangen hebben. Daar rust zeker zegen op.

hartelijke groet, ds. Gert-Jan Codée