Warme kleurrijke dekens

Vrijwel alle ouderen hebben te kampen met het probleem dat ze steeds minder kunnen. Dit is een moeilijk en pijnlijk proces. Dingen niet meer te kunnen of te mogen, bijvoorbeeld fietsen of autorijden, heeft een grote impact. Het kan een mens verlammen. Maar gelukkig is dat niet altijd het geval. Heel knap vind ik het te zien dat sommigen niet bij de pakken gaan neerzitten, maar zich meteen afvragen: Wat kan ik nog wel?
Ons gemeentelid mevr. R M heeft veel moeten inleveren in de loop van de jaren. Maar ondanks dat ze lichamelijk steeds meer beperkt is, blijkt ze met haar handen nog verbazend veel te presteren, zo kreeg ik te zien. Ze heeft vanaf maart al veertien kleurige dekens gehaakt. Die zijn bestemd voor een stichting die hulp biedt o.a.  aan vluchtelingen op Lesbos. Eerder hebben we als gemeente voor die organisatie ook kleding ingezameld. Ik vind het bijzonder inspirerend dat in de gemeente op de achtergrond dit werk wordt verricht. Het verlangen iets te betekenen voor anderen (kinderen een warme deken te bezorgen) is een vorm van christelijke naastenliefde. Je daarvoor in te zetten, maakt dankbaar en blij.  We wensen R M en haar man J M vreugde en zegen op hun werk.

De kalme gang, de kleine taak
zijn ruim genoeg voor Godes zaak. 

met hartelijke groeten, ds. H. de Jong