Weesfiets

Weet u wat een weesfiets is? Misschien zegt u: ‘Ja, dat weet ik.’ Eerlijk gezegd had ik er tot voor kort nooit van gehoord. Inmiddels weet ik het wel, maar ik blijf het een vreemde benaming vinden.
Mijn vrouw en ik wonen dicht bij station Kampen-Zuid en wij wandelen nogal eens in de buurt. Er is daar ook een enorme fietsenstalling met een woud aan fietsen. Ik zag dat aan een heel aantal een label aan het stuur was geniet. Ik vroeg me af: wat staat daar nu eigenlijk op? Toen ik erop ging kijken, las ik: Weesfiets. Tevens ongeveer de volgende tekst: Hij staat hier al diverse weken. Als u als eigenaar deze binnenkort niet ophaalt verwijderen we hem en kun je hem op een bepaald adres tegen betaling nog ophalen.
Een weesfiets. Vreemd, wie stalt nu zijn fiets bij een station – waaronder best goede en dure – om die niet meer op te halen? U zegt: Misschien is de eigenaar ziek geworden en kon hij of zij hem niet ophalen; of hij of zij is vergeten dat hij daar staat. Goed, dat kan, maar dat geldt dan blijkbaar wel van erg veel mensen.
Ik dacht er nog eens over na. Een weesfiets is een fiets die vergeten of in de steek gelaten is. Een wees is een kind dat hulpeloos is. Dat zeg je niet van een fiets. Het woord weesfiets blijft voor mij daarom een vreemd woord. Volgens mij zou op het label beter kunnen staan: Afgedankte fiets, zo niet, laat de eigenaar zich melden.
Zondag is het Weeszondag. Die naam is ontleend aan de tekst: ‘Ik zal u niet als wezen achter­laten. Ik kom tot U.’ Dat is een geweldige belofte, want daardoor weten we dat Jezus Zijn volgelingen nooit alleen achterlaat.

Met hartelijke groet,
Ds. De Jong