Vanuit de pastorie – week 50

Vrijdag, een week geleden, had ik een dag waarop van alles misging. ’s Morgens schoot er op onverklaarbare wijze een slang in het keukenkastje los, waarbij ineens de keuken blank stond. Gelukkig was ik thuis en kon grotere schade voorkomen worden doordat er een kraantje dichtgedraaid kon worden.

Toen ik ’s avonds met Anne-Marieke en de kinderen terugkwam uit de stad kwam er heel hard een fietser een zijstraatje uit, toen ik hard daarvoor remde en de fietser probeerde te ontwijken vloog ik van mijn fiets en schaafde met knieën, ellebogen en gezicht over de weg. Achteraf bezien is het allemaal meegevallen. Vooral veel bloed en veel schaafwonden, maar geen verdere breuken of blijvende verwondingen. Bij de huisartsenpost/eerste hulp werd gelijk duidelijk dat er veel ergere dingen kunnen gebeuren. Zo was er net een jongen binnengebracht die met zijn fiets voor een auto was gekomen en voor wiens leven gevochten moest worden.

Heel aangrijpend.

Afgelopen zaterdag waren Anne-Marieke en ik, samen met Dick en Ria van den Brink op bezoek bij de familie Rehmat. Roma, de zus van Meymar Rehmat, schoonzus van John en tante van Allen, heeft een mooie woning gekregen vlakbij de rechtbank. Wij hebben daar met haar gebeden om Gods zegen op deze nieuwe plek en daarna genoten van een heerlijke Pakistaanse maaltijd. Het is eigenlijk een prachtig gebruik om te bidden om Gods zegen bij het betrekken van een nieuw huis.

Deze tijd van Advent mogen we bidden dat de Heere Jezus welkom is in ons huis en in ons leven. Het is goed om het van Hem te verwachten in alle omstandigheden van het leven. Van het ene op het andere moment kan soms ons leven veranderen, maar Hij is ons Fundament, de Rots van het behoud.

Een gezegende Avondmaalszondag toegewenst,
ds. Gert-Jan Codée