EEN TIJD VAN KOMEN EN GAAN?

Zo was er een Commissie Hulpverlening Oost Europa. In 1980 startten we met voedselpakketten maken voor hulp aan Polen. In het Lutherjaar 1983 zijn o.a. Henk Huls, Siem van der Weerd en Jan Jonker gestart met deze commissie. We maakten met 45 gemeenteleden een busreis naar Oost-Duitsland. Vele gemeenteleden zijn in de jaren tachtig onderweg geweest met smokkelreizen naar en voor broeders en zusters van de kerken en gemeenten in het toenmalige Oostblok. Tot zelfs in Moskou!

Smokkelwaar bestond ondermeer uit Bijbels, lectuur, medicijnen, zondagschoolmaterialen en ook pakken koffie. We kwamen overal en bleven nergens. Na het vallen van de muur en het verdwijnen van de Roemeense president Ceaucescu ontstonden er contacten in de provincie Hunedoara en de Jui vallei in Roemenië. Het eerste contact werd gelegd door Frits en Anneke in de stad Deva. Veel mensen uit onze gemeente en daarbuiten zijn er door de jaren heen op bezoek geweest. Ook werd er met groepen jongeren geklust. Elk jaar weer werd er een grote truck met aanhanger aan hulpgoederen bezorgd. De eerste jaren brachten we er zelfs duizenden kilo’s meel voor het bakken van brood. Wil Meester, ook één van de commissieleden had met haar reisgenoten de eerste contacten in Petrosani.

Daar ontstond betrouwbare structurele hulp aan een grote groep weduwen* en andere hulpbehoevenden. Hiervoor richtten we voor de Roemenen een officiële stichting op. Fundacio Humanitara Kandila. Vera Kutasi kwam in dienst en Csaba haar man, was haar rechterhand en vrijwilliger in het project. We hebben heel veel mogen doen. Voor de mensen in het project Kandila. Je kunt dan denken aan medische hulp, sociale aandacht en hulp, voorzien in eerste levensbehoeften. Thuiszorg Kandila bracht een lichtje in het bestaan van mensen die niemand hadden. Ook in onze gemeente werd door de jaren heen meegeleefd. Met gebed, kleding inzamelen, rommelmarkt, giften en donaties. Medio 2023 kreeg Kandila een bredere maatschappelijke functie. Waardoor het contact van de kerk híer naar de kerk dáár ook veranderde. Tijden veranderen. Dat was voor ons ook het moment van afronden van dit mooie diaconale werk. Henk en Jan vonden dit na bijna 40 jaar ook een goed moment om te stoppen.

Het stokje doorgeven met de bezieling van 40 jaar geleden was niet (meer) reëel. Dat was ook de reden dat na de corona tijd de Oost-Europa rommelmarkt (34 keer!) stopte. Deze week zijn Henk Huls, Alie Visser-Huls en Jan Jonker naar Roemenië om terug te blikken en mee te maken hoe het nu met het werk van Fundacio Kandila is. Zaterdag 7 februari hopen we terug te vliegen.
*Begin jaren ‘90 waren er nog 23 mijnen in functie, veel mijnwerkers verongelukten of stierven jong.